Fransız Devrimi ve Sonrası

“Edmund Burke veya Lamartine tarzında ‘Fransız Devrimi aslında fikirlerin gerçekteki izdüşümlerini unutmuş olan birtakım cani, vahşi, insanlıktan çıkmış olan kişiler tarafından yapılmıştır’ gibi bir ön kabulümüz olursa Jakobenleri olmadıkları bir yere koymuş oluruz. Marat, Saint-Just, Robespierre, Danton, adı unutulmuş pek çok yazar, Jakoben olmayan ama onlara bir şekilde destek vermiş olan pek çok hareketten insan, dönemin devrimci kadınları, dönemin isyan eden Haiti’li köleleri, tüm bunların referanslarını ve düşünce dünyalarını dönemin dinamik toplumsal-siyasi gelişmeleri içinde değerlendirirsek zengin bir Jakobenizm idrakine sahip olabiliriz.”

Hegel, devleti toplumla diyalektik bağlarla bağlı bir kurum olarak görse de aslında Aydınlanma Çağı’nda sözleşmeci düşünürlerin, 19’uncu yüzyıldan itibaren liberallerin yaptığı gibi devleti sınıflar üstü, hatta sınıf çatışmalarını çözen, tarafsız bir kurum olarak konumlandırmaktadır.

Blanqui çoğu zaman teoriyi önemsemeyip devrimci eylemi merkeze koyan bir düşünür olarak tanınsa da aslında onun amacı pratikte sınanmış bir devrimci teori geliştirmekti.